piątek, 7 grudnia 2018
Peryhelium komety 46P/Wirtanen
Już niedługo niewątpliwie najciekawszy okres roku na który wszyscy czekamy. Kometa 46/P Wirtanen osiągnie swoje peryhelium a zarazem znajdzie się najbliżej Ziemi z wszystkich swoich dotychczasowych przelotów. Jest to niezwykły zbieg okoliczności gdyż orbita komety ciągle się zmienia a jej aphelium sięga bliskich rejonów Jowisza, który bardzo wpływa na jej orbitę. Prawdopodobnie kolejne zbliżenia tej komety do Jowisza spowodują drastyczną zmianę orbity na taką w której już nie uświadczymy jej blisko naszej planety.
czwartek, 1 listopada 2018
Grupa galaktyk NGC 7331
niedziela, 23 września 2018
Kupujemy pierwszy teleskop
Wspomóż astronomię amatorską. Link przenosi do strony sklepu z akcesoriami astronomicznymi DELTA OPTICAL >>>>>http://fumacrom.com/9BNE<<<<
Z racji tego iż dostaje naprawdę dużo wiadomości z zapytaniami o swój pierwszy teleskop do obserwacji postanowiłem napisać dla Was prosty przejrzysty artykuł, który ma za zadanie wam pomóc.
Z racji tego iż dostaje naprawdę dużo wiadomości z zapytaniami o swój pierwszy teleskop do obserwacji postanowiłem napisać dla Was prosty przejrzysty artykuł, który ma za zadanie wam pomóc.
czwartek, 6 września 2018
Zasady Prostej Astrofotografii
Prosta astrofotografia. Wielu z was zapewne zadaje sobie pytanie jak to zrobić. I czym już jest astrofotografia a czym już sztuka. Na początek przedstawię wam kilka sposobów na astrofotografię małym kosztem. Tak naprawdę w dobie smartfonów niemalże nieodbiegających od markowych aparatów fotograficznych możemy sobie pozwolić na całkiem ciekawe efekty.wtorek, 4 września 2018
Poradnik Obserwacji Wizualnych
Obserwacje wizualne to nieodzowna część astronomii amatorskiej.
Oglądając nocne niebo musimy znać kilka zasad a także pojęć jakie w tym sporcie istnieją. Czy to obserwujemy gołym okiem czy poprzez sprzęt astronomiczny zasady są bardzo podobne.
Gwiazdy są punktami. Tak bardzo proste zdanie jednak właśnie ich jasność i ta namacalna obecność sprawia, że to właśnie je jako pierwsze zobaczymy na niebie spoglądając w niebo. No chyba że świeci nam jasno Księżyc ale o tym później :) Gwiazdy są jasne punktowe i znając kilka prostych zasad możemy nawet sprawdzić ostrość i stan naszego wzroku.
Środkowa gwiazda dyszla Wielkiego Wozu znana jako Mizar to tak naprawdę gwiazda podwójna. Osoby z dobrym wzrokiem zaraz obok Mizara dostrzegą słabszą gwiazdkę. Jest to Alkor, towarzysz Mizara na nieboskłonie. Jeśli już widzisz te dwie gwiazdki to jest bardzo dobrze :D Znaczy, że zdolność rozdzielcza twojego oka jest na dobrym poziomie.
Kolejna gwiazda to już wersja Hardcore poprzedniej. Niedaleko jasnej gwiazdy Wega znajduje się gwiazda podwójna Epsilon Lutni. Tutaj już trzeba wykazać się nie lada ostrym wzrokiem by gołym okiem oba składniki rozdzielić. Co ciekawe obie te gwiazdy są używane także do testów rozdzielczości naszego sprzętu astronomicznego. Każda z tych gwiazdek to także układ podwójny jednak tylko duże powiększenia ukażą nam dodatkowe składniki.
Sprzęty o średnicy 150 mm bez problemu rozdzieli oba obiekty.
Podstawową metodą obserwacji obiektów słabych widocznych na granicy ludzkiego widzenia jest tak zwana metoda zerkania. Oko człowieka składa się z czopków i pręcików z czego centralna część oka zawiera pręciki. Są one odpowiedzialne za widzenie dzienne. Mało osób jednak wie, że czopki są odpowiedzialne za widzenie nocne jednak w skalach szarości. Nie zmienia to faktu, że to właśnie boczna część oka odpowiada za widzenie dużo słabszych obiektów. Doskonałym przykładem na to i zarazem ćwiczeniem niechaj będzie przykład galaktyki Andromedy. Spoglądając na nią na wprost możemy mieć problemy z jej dostrzeżeniem. Jednak spójrzmy leciutko w bok a ukaże się nam ona dużo wyraźniej. Właśnie na tym polega metoda zerkania.
To samo tyczy się obserwacji teleskopowych. Chcąc wyłuskać obiekty będące na granicy naszego widzenia polecam patrzeć nieco w bok.
Osoby korzystające z montaży bez prowadzenia a także systemu Go-To mają często problemy z znalezieniem wielu obiektów. Kiedy chcemy znaleźć jakiś obiekt często posiłkujemy się mapami nieba jednak kiedy obiekt jest niewidoczny nawet w szukaczu urządzenia musimy posiłkować się tzw umownymi liniami na niebie. Doskonałym do tego narzędziem są gwiazdy których linie przedłużane między którymi znajduje się obiekt są bardzo pomocne w jego namierzeniu.
Doskonałym ku temu przykładem jest sposób znalezienia gwiazdy polarnej posiłkując się gwiazdami Wielkiego Wozu. Jak to zrobić widać na grafice powyżej.
A wy jakie metody do obserwacji a także do znajdowania obiektów wykorzystujecie?? Podzielcie się nimi w komentarzach :D
Oglądając nocne niebo musimy znać kilka zasad a także pojęć jakie w tym sporcie istnieją. Czy to obserwujemy gołym okiem czy poprzez sprzęt astronomiczny zasady są bardzo podobne.
Gwiazdy są punktami. Tak bardzo proste zdanie jednak właśnie ich jasność i ta namacalna obecność sprawia, że to właśnie je jako pierwsze zobaczymy na niebie spoglądając w niebo. No chyba że świeci nam jasno Księżyc ale o tym później :) Gwiazdy są jasne punktowe i znając kilka prostych zasad możemy nawet sprawdzić ostrość i stan naszego wzroku.
Środkowa gwiazda dyszla Wielkiego Wozu znana jako Mizar to tak naprawdę gwiazda podwójna. Osoby z dobrym wzrokiem zaraz obok Mizara dostrzegą słabszą gwiazdkę. Jest to Alkor, towarzysz Mizara na nieboskłonie. Jeśli już widzisz te dwie gwiazdki to jest bardzo dobrze :D Znaczy, że zdolność rozdzielcza twojego oka jest na dobrym poziomie.
Kolejna gwiazda to już wersja Hardcore poprzedniej. Niedaleko jasnej gwiazdy Wega znajduje się gwiazda podwójna Epsilon Lutni. Tutaj już trzeba wykazać się nie lada ostrym wzrokiem by gołym okiem oba składniki rozdzielić. Co ciekawe obie te gwiazdy są używane także do testów rozdzielczości naszego sprzętu astronomicznego. Każda z tych gwiazdek to także układ podwójny jednak tylko duże powiększenia ukażą nam dodatkowe składniki.
Sprzęty o średnicy 150 mm bez problemu rozdzieli oba obiekty.
Podstawową metodą obserwacji obiektów słabych widocznych na granicy ludzkiego widzenia jest tak zwana metoda zerkania. Oko człowieka składa się z czopków i pręcików z czego centralna część oka zawiera pręciki. Są one odpowiedzialne za widzenie dzienne. Mało osób jednak wie, że czopki są odpowiedzialne za widzenie nocne jednak w skalach szarości. Nie zmienia to faktu, że to właśnie boczna część oka odpowiada za widzenie dużo słabszych obiektów. Doskonałym przykładem na to i zarazem ćwiczeniem niechaj będzie przykład galaktyki Andromedy. Spoglądając na nią na wprost możemy mieć problemy z jej dostrzeżeniem. Jednak spójrzmy leciutko w bok a ukaże się nam ona dużo wyraźniej. Właśnie na tym polega metoda zerkania.
To samo tyczy się obserwacji teleskopowych. Chcąc wyłuskać obiekty będące na granicy naszego widzenia polecam patrzeć nieco w bok.
Osoby korzystające z montaży bez prowadzenia a także systemu Go-To mają często problemy z znalezieniem wielu obiektów. Kiedy chcemy znaleźć jakiś obiekt często posiłkujemy się mapami nieba jednak kiedy obiekt jest niewidoczny nawet w szukaczu urządzenia musimy posiłkować się tzw umownymi liniami na niebie. Doskonałym do tego narzędziem są gwiazdy których linie przedłużane między którymi znajduje się obiekt są bardzo pomocne w jego namierzeniu.
Doskonałym ku temu przykładem jest sposób znalezienia gwiazdy polarnej posiłkując się gwiazdami Wielkiego Wozu. Jak to zrobić widać na grafice powyżej.
A wy jakie metody do obserwacji a także do znajdowania obiektów wykorzystujecie?? Podzielcie się nimi w komentarzach :D
poniedziałek, 3 września 2018
159 rocznica Zdarzenia Carringtona - HIPERROZBŁYSK
Mija właśnie 159 lat od największej znanej historii obserwacji Burzy Geomagnetycznej. Jest to zarazem pierwsza w historii i jedyna jak dotąd wzmianka o wizualnej obserwacji rozbłysku słonecznego w świetle widzialnym. 1 Września 1859 roku Richard Carrington zaobserwował coś naprawdę niesamowitego !!!czwartek, 2 sierpnia 2018
Zaćmienie Księżyca 2018 FOTORELACJA
27 Lipca 2018 roku mieliśmy okazję obserwować zjawisko roku czyli Całkowite Zaćmienie Księżyca. Sam fakt iż zjawisko występowało w towarzystwie opozycji Marsa i podczas prawie maksymalnej odległości Księżyca od Ziemi nadał mu miano niezwykłego.
Od najdłuższego możliwego zaćmienia dzieliło nas zaledwie 4 minuty. Księżyc zatonął całkowicie w cieniu Ziemi a wyżowa pogoda nad Polską zaowocowała wieloma wspaniałymi fotografiami. Ja osobiście rozstawiłem swój sprzęt na Polach Marsowych w Chorzowie.
Około godziny 20:45 ukazał się Księżyc i od tej pory co jakiś czas fotografowałem zaćmiony Księżyc powoli tonący w cieniu Ziemi.
Wśród dziesiątek ludzi obserwujących zjawisko kilkanaście podeszło do mojego stanowiska obejrzeć Księżyc z bliska.
Poniżej fotorelacja z zjawiska. Zdjęcia od góry do dołu chronologicznie
Od najdłuższego możliwego zaćmienia dzieliło nas zaledwie 4 minuty. Księżyc zatonął całkowicie w cieniu Ziemi a wyżowa pogoda nad Polską zaowocowała wieloma wspaniałymi fotografiami. Ja osobiście rozstawiłem swój sprzęt na Polach Marsowych w Chorzowie.
Około godziny 20:45 ukazał się Księżyc i od tej pory co jakiś czas fotografowałem zaćmiony Księżyc powoli tonący w cieniu Ziemi.
Wśród dziesiątek ludzi obserwujących zjawisko kilkanaście podeszło do mojego stanowiska obejrzeć Księżyc z bliska.
Poniżej fotorelacja z zjawiska. Zdjęcia od góry do dołu chronologicznie
Subskrybuj:
Posty (Atom)